حديثى در سال 1319 ق ، عرضه شد كه به گفتهء بعضى ، جامع‌تر از كتاب وسائل الشيعة ى شيخ حرّ عاملى است و آن ، كتاب مستدرك الوسائل است كه معرّفى آثار حديثى قرن چهاردهم را با اين كتاب ، آغاز مىكنيم و در ادامه به چند اثر ديگر از جوامع حديثى خواهيم پرداخت . 1 . مستدرَك الوسائل و مستنبَط المسائل تأليف ميرزا حسين نورى طَبَرسى . وى يكى از بزرگ‌ترين محدّثان در قرون اخير و مىتوان گفت بزرگ‌ترين محدّث سدهء چهاردهم هجرى است . شيخ آقا بزرگ تهرانى ، هنگام آوردن شرح حال استادش در نقباء البشر ، در بزرگى وى چنين نگاشته است : هنگامى كه اين نام را نوشتم ، قلم در دستم لرزيد و هنگامى كه خواستم شرح حال استادم را بنگارم ، فكرم باز ايستاد و بعد از گذشت 55 سال از فراق وى ، همان هيئت گذشته برايم مجسّم گشت كه به جهت جلالت مقامش خشوع كردم و به خاطر هيبتش دهشت نمودم . . . . « 1 » نگاهى به زندگى محدّث نورى وى در هجدهم شوال 1254 ، در « يالو » ، از روستاهاى شهر « نور » مازندران ( طبرستان ) به دنيا آمد . او كه در هشت سالگى پدرش را از دست داد ، هنوز به سن بلوغ نرسيده بود كه با فقيه بزرگ ملّا محمّد على محلّاتى آشنا شد . سپس به تهران مهاجرت كرد و با عالم جليل شيخ عبد الرحيم بروجردى ( پدر همسرش ) آشنا شد و از وى بهره‌ها برد . سپس همراه او در سال 1273 ق ، به عراق هجرت نمود و پس از نزديك چهار سال اقامت در نجف و بازگشت به تهران ، دوباره به عراق سفر كرد و چندى ملازم آية اللَّه شيخ عبد الحسين تهرانى مشهور به « شيخ العراقين » بود . پس از

--> ( 1 ) . نقباء البشر ، ج 2 ، ص 543 .